فصلنامه تخصصی آرمان پردازش

چکیده  پیشرفت های اخیر در زمینـه سـرعت و سهولت استفاده از اینترنت و سرعت و قدرت سکوهای نرم افزاری و کامپیوترهای شخصی باعث شده است که محیطهای مبتنی بر تشریک مساعی و سایر سیستمهای آموزشی توزیـع شـده بـه سـرعت رشـد نمایند. در دنیای کنونی اینترنت یک منبع آموزش قوی در رسانه ها آموزشی و  به شکل کلی قادر به ارزیابی، مطابقت و اصلاح است که با استفاده از کامپیوتر برای تمام اشخاص در هر نقطه از جهان در هر زمان است. محبوبیت استفاده از اینترنت به عنوان یک منبع اطلاعاتی و آموزشی در حال افزایش است. با افزایش سرعت و امنیت و پیشرفت فن آوری و تکنولوژی نیاز به اینترنت در زندگی روزمره افزایش می یابد. در این رابطه تلاشهای گوناگونی در جهان و در ایران برای طراحی، پیاده سازی و توسعه سیسـتم هـای آمـوزش الکترونیک صورت گرفته است و سیستم مدیریت محتوای آموزش محور اصلی یک واحد آموزش الکترونیک میباشد که مابقی بخش ها از طریق این بخش به ارائه خدمات می پردازند. در این مقاله سعی شده است مشخصات یک سیستم مدیریت محتوای آموزش مناسب و استانداردهای بین المللی را بررسی نموده و چارچوب مناسبی برای یک سیستم آموزش الکترونیک استاندارد و جامع ارائه نماییم.

چکیده امروزه بکارگیری روزافزون تکنولوژی های فناور محوردر فرایند آموزش همزمان با تحولات اساسی در رویکردهای آموزشی درجهان، زمینه شکل گیری آموزش های کاملا هوشمند را فراهم آورده است. درحال حاضر نظام آموزش وپرورش با چالش های فرا ملی از قبیل جهانی شدن، ورود به جامعه اطلاعاتی و گسترش شبکه های توزیعی و رسانه های ارتبا ط جمعی جهانی روبرو می باشد. هدف از نگارش این مقاله بررسی راهکارهای مهم توسعه زیرساخت های فناور محور در نظام آموزش و پرورش، درجهت بهبود خودکارآمدی و اثربخشی آموزش می باشد. بدین منظور از روش مطالعه کتابخانه ای و بررسی مقالات اخیر در این حوزه استفاده شد. نتایج پژوهش نشان می دهد که تلفیق زیرساخت های فناوری اطلاعات و ارتباطات با نظام آموزش و پرورش، موجب توسعه آموزش های هوشمند، افزایش دسترس پذیری منابع آموزشی، افزایش دقت، حذف خطاهای انسانی، تسریع انتقال اطلاعات، تثبیت آموزش، یادگیری خلاقانه، کاهش هزینه ها و نهایتا افزایش خودکارآمدی و اثربخشی آموزش می گردد.  در این راستا، در این مقاله برخی از مهم ترین راهکارهای توسعه زیرساخت های فناور محور در نظام آموزش و پرورش بررسی و پیشنهاد گردیده است.
 

چکیده امروزه فناوری اطلاعات در سراسر زندگی روزمره ما رواج یافته و جایگاه ویژهای را به خود اختصاص داده است. در عصری که امروزه آن را عصر دیجیتال مینامیم، فناوری به بخش آموزش هم راه باز کرده است. فناوری ردیابی چشم مکان ، مدت زمان و توالی افراد را ثبت می کند. مقاله سه نوع محبوب ردیاب چشم در روانشناسی ورزشی را توصیف می کند ورزش کاربردی بررسی می کند. به دنبال مرور اجمالی حرکات چشم ، این برخی از پیامدهای عملی این فناوری را برای آموزش توجه در روانشناسی مشاهده منابع اطلاعاتی به آنها توجه می کنند ، روشن می کند. مقاله حاضر هنگام بازرسی از یک صحنه خاص. به این ترتیب ، آنچه را که مردم هنگام ثبات تصویری- ردیابی چشم در مورد بهبود ورزشکاران را بررسی می کند ثابت ، موبایل و نصب شده بر روی سر. سپس ، برخی از تحقیقات اخیر سیستم های " چشم می توان آموزش شناختی را در ورزش تقویت کرد . کاربردی خلاصه می شود. در پایان مقاله با بررسی چگونگی فن آوری ردیابی آن ، نتایج عملی این مطالعات در مورد آموزش توجه در روانشناسی ورزشی رفتار نگاه و عملکرد ماهر تبیین می شود.

چکیده در عصرکنونی که عصر فناوری اطلاعات و ارتباطات می باشد، پس از تجارت الکترونیک آموزش نیز وارد قلمرو فضای مجازی شده است. آموزش مجازی همراه با مزایایی از قبیل عدم وابستگی به مکان و زمان، حضور الکترونیکی، حفظ محیط زیست و غیره دستاوردهای ارزنده و البته چالش های مختلفی را برای معلمان و دانش آموزان به وجود آورده است.  یادگیری الکترونیکی یکی از روش‌های جدید آموزشی مبتنی بر فناوری اطلاعات و ارتباطات است که می‌تواند بسیاری از محدودیتها و محرومیت‌های آموزش را رفع نماید و به چالش حاصل از میزان تقاضای اجتماعی برای آموزش و فقدان منابع آموزشی کافی پایان دهد. گرایش شدید و روزافزون نسبت به یادگیری الکترونیکی حاکی از مزایای مختلف این روش نسبت به روش‌های سنتی آموزش است. پژوهش حاضر با شیوه توصیفی- تحلیلی و با هدفی کاربردی بر آن است به بررسی مزایا و چالش های آموزش مجازی بپردازد و نیازمندی ها و راهکارهای موردنیاز درجهت بهبود قابلیت های اجرائی و کیفی آموزش مجازی را پیشنهاد نماید. بمنظور بهبود قابلیت های کیفی و عملیاتی آموزش مجازی، می بایست میزان توجه به فناوری ها و فضای مجازی؛ به ویژه شبکه های اجتماعی و محتوای آن ها افزایش یابد همچنین علاوه بر این مورد، سواد رسانه ای نیز برای مخاطبان، خانواده ها و مسئولین ذی ربط تبیین و تشریح گردد. همچنین در پایان مقاله راه‌کارهایی برای بهبود و اثربخشی آموزش در کلاس‌های مجازی را پیشنهاد نموده ایم. با بهره گیری از این روش‌ها میتوان آموزش و یادگیری را جذاب تر و آسان‌تر نمود و راندمان تدریس را افزایش داد.