فصلنامه تخصصی آرمان پردازش

چکیده پیشرفت سریع فناوری‌های محاسباتی ابری و افزایش چشمگیر تقاضا برای سیستم‌های نرم‌افزاری مقیاس‌پذیر، سازمان‌ها را ناگزیر به بازنگری در معماری سیستم‌های توزیعی خود ساخته است. معماری یکپارچه سنتی، علی‌رغم کارایی اولیه، به دلیل اتصال محکم میان مؤلفه‌ها، با چالش‌های جدی در زمینه قابلیت نگهداری، مقیاس‌پذیری و استقرار مستقل مواجه است. این مقاله به بررسی رویکردهای نوین در بهسازی سیستم‌های توزیعی با تمرکز بر معماری میکروسرویس می‌پردازد. در این تحقیق، یک چارچوب جامع چهارمرحله‌ای (کشف و تحلیل، شناسایی سرویس‌ها، طراحی و پیاده‌سازی، و استقرار و نظارت) ارائه شده است که فرآیند مهاجرت از معماری یکپارچه به میکروسرویس را به‌صورت نظام‌مند هدایت می‌کند. چارچوب پیشنهادی با ترکیب تحلیل‌های ایستا و پویا از سیستم پشتیبان، استفاده از تکنیک‌های یادگیری ماشین مبتنی بر گراف برای شناسایی مرزهای سرویس، و بهره‌گیری از الگوهای معماری رویدادمحور، به سازمان‌ها امکان می‌دهد تا با حفظ کیفیت سرویس و کاهش ریسک‌های عملیاتی، مهاجرتی موفق را تجربه کنند. ارزیابی چارچوب بر روی یک سیستم واقعی مالی (UVT) نشان می‌دهد که به‌کارگیری رویکرد پیشنهادی، زمان پاسخ را تا ۴۲٪ کاهش، نرخ خطا را به کمتر از ۰.۵٪ محدود و زمان بازیابی خطا را تا ۶۵٪ بهبود می‌بخشد. این پژوهش با ارائه دستورالعمل‌های عملی و ارزیابی متدولوژی‌های موجود، نقشه راهی برای پژوهشگران و مهندسان نرم‌افزار در زمینه مهاجرت به معماری میکروسرویس فراهم می‌آورد.